ΜΙΚΡΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ

ΜΙΚΡΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ
ΤΟΠΟΘΕΣΙΑ: Η Πλάτη βρίσκεται περίπου 9 χιλιόμετρα[4] προς τα βορειοανατολικά των Φιλιατρών σε υψόμετρο 294[1][5] μέτρα και απέχει 10 περίπου χιλιόμετρα από τις ακτές του Ιονίου Πελάγους. ΙΣΤΟΡΙΑ: Το χωριό που βρίσκεται κάτω από το βουνό της Μάλης έχει μακρόχρονη ιστορία. Η παλαιότερη ονομασία του χωριού ήταν Καναλουπού, ενώ ως Πλάτη αναφέρεται από το 1956.[6][7] Πάντως το χωριό συναντάται με την ονομασία Καναλουπού ή Κανελουπού ή Καναλωπού και σε προγενέστερες βιβλιογραφικές πηγές-αναφορές. Ο οικισμός αναφέρεται, σε διάφορες απογραφές των Βενετών Προνοητών της Γαληνοτάτης Δημοκρατίας της Βενετίας, οι οποίες έγιναν στο χρονικό διάστημα της τριακονταετίας (1683/84-1715), κατά την οποία οι Βενετοί κατείχαν την Πελοπόννησο. Η Καναλουπού (Canalupu), ανήκε, το 1689, στην επαρχία της Αρκαδίας (ή Αρκαδιάς, δηλαδή την περιοχή της σημερινής Κυπαρισσίας), η οποία ήταν μια από τις 4 επαρχίες, στις οποίες χωριζόταν τότε το διαμέρισμα της Μεθώνης (επαρχία Φαναριού, επαρχία Αρκαδιάς, επαρχία Ναβαρίνου και επαρχία Μεθώνης).[8] Η Καναλουπού προσαρτήθηκε στον παλαιό Δήμο Εράνης το 1835,[9] ενώ αναφέρεται, το 1853 στον β΄ τόμο των «Ελληνικών» του Ιάκωβου Ρίζου Ραγκαβή ως χωριό του Δήμου Εράνης της Επαρχίας Τριφυλίας με πληθυσμό 115 κατοίκων, με βάση την απογραφή του 1851.[10] Το 1899 μεταφέρεται από το Νομό Μεσσηνίας και υπάγεται στον Νομό Τριφυλίας,[11] για μια περίπου δεκαετία, ως το 1909, που επανέρχεται ξανά στον Νομό Μεσσηνίας,[12] ως οικισμός της Επαρχίας Τριφυλίας. Το 1912 το χωριό της Καναλουπούς αποσπάται από τον Δήμο Εράνης και εντάσσεται στην Κοινότητα Χαλαζονίου, που είχε ως έδρα το Χαλαζόνι,[13][14] ως και το 1919,[15] που η Καναλουπού αποσπάται από την κοινότητα αυτή και ορίζεται έδρα της Κοινότητας Καναλουπούς.[16] Η Καναλουπού παρέμεινε έδρα της ομώνυμης κοινότητας, από το 1919 ως το 1956, που το χωριό μετονομάζεται σε Πλάτη και η Κοινότητα σε Κοινότητα Πλάτης,[17] και συνέχισε με το νέο όνομα ως έδρα της Κοινότητας Πλάτης από το 1956 ως το 1997, όταν τότε, στα πλαίσια των αλλαγών που επήλθαν στη τοπική αυτοδιοίκηση, μέσω του σχεδίου «Καποδίστριας», υπήχθη στον κατηργημένο Δήμο Φιλιατρών,[18] ως το 2010. Από το 2011, μετά τις νέες αλλαγές του σχεδίου «Καλλικράτης» ανήκει πλέον στον νέο Δήμο Τριφυλίας.[19][4] Ο δήμος αυτός, συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης με την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Αετού, Αυλώνος, Γαργαλιάνων, Κυπαρισσίας, Φιλιατρών και την κοινότητα Τριπύλας. ΑΠΟ http://www.hellenicaworld.com/Greece/Geo/gr/PlatiMessinias.html

Τρίτη, 2 Ιουλίου 2013

Ήλιος και δέρμα: τι να προσέξουμε το καλοκαίρι

Καθώς το καλοκαίρι προχωρά, οι περισσότεροι προσπαθούμε να βρούμε χρόνο για μια βόλτα μέχρι την παραλία, για μπάνιο και ηλιοθεραπεία. Είναι ευκαιρία λοιπόν να θυμηθούμε ορισμένα πράγματα για τον ήλιο και για την έκθεσή μας σε αυτόν. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο ήλιος χαρίζει ζωή και είναι απαραίτητος τόσο για τη φυσιολογική ανάπτυξη του σώματος (για παράδειγμα με την παραγωγή βιταμίνης D), όσο και για τη διατήρηση της ψυχικής υγείας-ευεξίας, με την αντικαταθλιπτική του δράση. Όμως αυτές οι
ευεργετικές του ιδιότητες δεν εξουδετερώνουν τους δυνητικούς κινδύνους που μπορεί να προκαλέσει η υπέρμετρη έκθεση χωρίς την κατάλληλη προστασία. Στο επιστημονικό άρθρο που θα διαβάσετε θα ενημερωθείτε για το τι πρέπει και τι δεν πρέπει να κάνετε όταν ο ήλιος καίει.
Του Άγι Γραφάκου
Δερματολόγου- Αφροδισιολόγου
 
Το ηλιακό φως λοιπόν και μάλιστα ένα μέρος από το αόρατο φάσμα του, η υπεριώδης ακτινοβολία, ευθύνονται για μια μεγάλη ποικιλία ανεπιθύμητων ή και επικίνδυνων καταστάσεων για το δέρμα. Η πιο συνηθισμένη με οξεία εμφάνιση είναι το ηλιακό έγκαυμα, άλλα υπάρχουν και άλλες καταστάσεις όπως διάφορες φωτοδερματίτιδες, αλλεργικής ή ερεθιστικής φύσεως που ανησυχούν τους ασθενείς και τους οικείους τους. Συνήθως πρόκειται για συνδυασμένη βλαπτική επίδραση κάποιου σκευάσματος που έχει εφαρμοστεί στο δέρμα (καλλυντικές κρέμες, αρώματα, αιθέρια έλαια, απορρυπαντικά ή μαλακτικά ρούχων) και του ηλιακού φωτός.
Το αποτέλεσμα είναι ένας ερεθισμός που μπορεί να κυμαίνεται από απλό κοκκίνισμα και κνησμό μέχρι σχηματισμό φυσαλίδων και διαβρώσεις. Ακόμα όμως και φάρμακα που λαμβάνονται από το στόμα ή ενδοφλέβια μπορεί να οδηγήσουν σε φωτοδερματίτιδες. Σε κάθε περίπτωση το χαρακτηριστικό είναι ότι το εξάνθημα εντοπίζεται στα ηλιοεκτεθειμένα μέρη του δέρματος και διακόπτεται μάλλον απότομα εκεί που αρχίζει η κάλυψη από τα ρούχα.
Σε βάθος χρόνου, η υπερβολική έκθεση στον ήλιο οδηγεί σε ένα αισθητικό πρόβλημα, τη φωτογήρανση και φυσικά στο πολύ σοβαρότερο θέμα του καρκίνου του δέρματος. Συνοπτικά η γήρανση του δέρματος είναι μια φυσιολογική διαδικασία και χαρακτηρίζεται από μια σχετική λέπτυνση και χαλάρωση του δέρματος που μπορεί να έχει λεπτές ρυτίδες και γενικά έχει ομοιόμορφο χρώμα. Αντίθετα στη φωτογήρανση υπάρχει ποικίλου βαθμού τραχύτητα της επιφάνειας, έντονη και βαθιά ρυτίδωση, καστανοκίτρινη χροιά, ευρυαγγείες και πιθανές ακτινικές υπερκερατώσεις ή και δερματικά νεοπλάσματα.
Το πιο τυπικό σημείο για να δούμε, ακόμα και μόνοι μας, αν υπάρχει φωτογήρανση είναι να κοιτάξουμε στον καθρέπτη την περιοχή του λαιμού-ντεκολτέ και μάλιστα το όριο ανάμεσα στο εκτεθειμένο στον ήλιο V και την παρακείμενη καλυμμένη συνήθως από ρούχα περιοχή. Όσο πιο έντονη είναι η αντίθεση τόσο μεγαλύτερη η φωτογήρανση. Φυσικά πρόκειται για μια κατάσταση που δημιουργείται προοδευτικά, σε διάρκεια πολλών χρόνων καθώς όπως λέμε το δέρμα έχει μνήμη και οι μικρές ανεπαίσθητες βλάβες που δημιουργούνται προοδευτικά στα κύτταρα αρχίζουν να εκδηλώνονται αργότερα, ακόμα και αν πλέον αποφεύγουμε τον ήλιο.
Το πιο σοβαρό πρόβλημα που προκαλεί ο ήλιος είναι βέβαια ο καρκίνος του δέρματος, είτε το μελάνωμα είτε τα επιθηλιώματα (ακανθοκυτταρικό και βασικοκυτταρικό). Πιο επικίνδυνο από όλα είναι το μελάνωμα, καθώς αν ξεφύγει και δώσει μεταστάσεις δεν έχει καλή πρόγνωση. Στην Ελλάδα εμφανίζονται περίπου 3-4 νέα περιστατικά ανά 100.000 πληθυσμού το χρόνο. Παράγοντες κινδύνου όπως επανειλημμένως τονίζουν οι δερματολόγοι είναι τα κόκκινα και λιγότερο τα ξανθά μαλλιά, το ανοιχτό χρώμα ματιών, το δέρμα που κοκκινίζει-καίγεται εύκολα και μαυρίζει αργά και δύσκολα, το ατομικό και το οικογενειακό (σε συγγενείς πρώτου βαθμού) ιστορικό μελανώματος, η έντονη αλλά περιοδική πχ κάθε καλοκαίρι έκθεση στον ήλιο ατόμων που γενικά δεν εκτίθενται μέσα στο χρόνο, τα ηλιακά εγκαύματα στην παιδική και εφηβική ηλικία, το τεχνητό μαύρισμα-solarium και το ιστορικό χρόνιας ανοσοκαταστολής όπως στους μεταμοσχευμένους ασθενείς.
Υπάρχουν επίσης επιβαρυντικά στοιχεία που βλέπουμε στην κλινική εξέταση, όπως ο μεγάλος αριθμός σπίλων-ελιών, οι πανάδες στον κορμό και ιδίως στους ώμους και τη ράχη, οι μεγάλοι συγγενείς σπίλοι και πάνω από όλα η αναφορά από τον ίδιο τον ενδιαφερόμενο ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα(3-6 μήνες) έχει δει είτε μια καινούργια βλάβη είτε μια προϋπάρχουσα βλάβη που αλλάζει σε χρώμα, μέγεθος, περίγραμμα ή συμμετρία. Ακόμα πιο ανησυχητικό είναι η βλάβη αυτή να έχει αιμορραγία, έκκριση υγρού, κνησμό, έλκωση ή και πόνο. Αυτά είναι σημάδια που πρέπει να μας οδηγήσουν στο δερματολόγο το συντομότερο δυνατόν, καθώς η έγκαιρη χειρουργική αφαίρεση του μελανώματος είναι ουσιαστικά και η οριστική θεραπεία.
 
Άγις Γραφάκος Δερματολόγος-Αφροδισιολόγος
agis_grafakos@yahoo.gr

ΑΠΟ http://www.iatropedia.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

ΠΛΑΤΗ: ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΖΩΓΡΑΦΙΑΣ

          Μία ακόμα ωραία αφιέρωση μου έγινε από τα μικρά κορίτσια μας. Πρόκειται για τη