ΜΙΚΡΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ

ΜΙΚΡΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ
ΤΟΠΟΘΕΣΙΑ: Η Πλάτη βρίσκεται περίπου 9 χιλιόμετρα[4] προς τα βορειοανατολικά των Φιλιατρών σε υψόμετρο 294[1][5] μέτρα και απέχει 10 περίπου χιλιόμετρα από τις ακτές του Ιονίου Πελάγους. ΙΣΤΟΡΙΑ: Το χωριό που βρίσκεται κάτω από το βουνό της Μάλης έχει μακρόχρονη ιστορία. Η παλαιότερη ονομασία του χωριού ήταν Καναλουπού, ενώ ως Πλάτη αναφέρεται από το 1956.[6][7] Πάντως το χωριό συναντάται με την ονομασία Καναλουπού ή Κανελουπού ή Καναλωπού και σε προγενέστερες βιβλιογραφικές πηγές-αναφορές. Ο οικισμός αναφέρεται, σε διάφορες απογραφές των Βενετών Προνοητών της Γαληνοτάτης Δημοκρατίας της Βενετίας, οι οποίες έγιναν στο χρονικό διάστημα της τριακονταετίας (1683/84-1715), κατά την οποία οι Βενετοί κατείχαν την Πελοπόννησο. Η Καναλουπού (Canalupu), ανήκε, το 1689, στην επαρχία της Αρκαδίας (ή Αρκαδιάς, δηλαδή την περιοχή της σημερινής Κυπαρισσίας), η οποία ήταν μια από τις 4 επαρχίες, στις οποίες χωριζόταν τότε το διαμέρισμα της Μεθώνης (επαρχία Φαναριού, επαρχία Αρκαδιάς, επαρχία Ναβαρίνου και επαρχία Μεθώνης).[8] Η Καναλουπού προσαρτήθηκε στον παλαιό Δήμο Εράνης το 1835,[9] ενώ αναφέρεται, το 1853 στον β΄ τόμο των «Ελληνικών» του Ιάκωβου Ρίζου Ραγκαβή ως χωριό του Δήμου Εράνης της Επαρχίας Τριφυλίας με πληθυσμό 115 κατοίκων, με βάση την απογραφή του 1851.[10] Το 1899 μεταφέρεται από το Νομό Μεσσηνίας και υπάγεται στον Νομό Τριφυλίας,[11] για μια περίπου δεκαετία, ως το 1909, που επανέρχεται ξανά στον Νομό Μεσσηνίας,[12] ως οικισμός της Επαρχίας Τριφυλίας. Το 1912 το χωριό της Καναλουπούς αποσπάται από τον Δήμο Εράνης και εντάσσεται στην Κοινότητα Χαλαζονίου, που είχε ως έδρα το Χαλαζόνι,[13][14] ως και το 1919,[15] που η Καναλουπού αποσπάται από την κοινότητα αυτή και ορίζεται έδρα της Κοινότητας Καναλουπούς.[16] Η Καναλουπού παρέμεινε έδρα της ομώνυμης κοινότητας, από το 1919 ως το 1956, που το χωριό μετονομάζεται σε Πλάτη και η Κοινότητα σε Κοινότητα Πλάτης,[17] και συνέχισε με το νέο όνομα ως έδρα της Κοινότητας Πλάτης από το 1956 ως το 1997, όταν τότε, στα πλαίσια των αλλαγών που επήλθαν στη τοπική αυτοδιοίκηση, μέσω του σχεδίου «Καποδίστριας», υπήχθη στον κατηργημένο Δήμο Φιλιατρών,[18] ως το 2010. Από το 2011, μετά τις νέες αλλαγές του σχεδίου «Καλλικράτης» ανήκει πλέον στον νέο Δήμο Τριφυλίας.[19][4] Ο δήμος αυτός, συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης με την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Αετού, Αυλώνος, Γαργαλιάνων, Κυπαρισσίας, Φιλιατρών και την κοινότητα Τριπύλας. ΑΠΟ http://www.hellenicaworld.com/Greece/Geo/gr/PlatiMessinias.html

Τρίτη, 2 Ιουλίου 2013

Στη Μέση Ανατολή ανακαλύφθηκαν τα πιο αρχαία λουλούδια ηλικίας 13.700 ετών

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον αρχαιολόγο Ντάνι Ναντέλ του πανεπιστημίου της Χάιφα, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ (PNAS)
Το αρχαιότερο δείγμα λουλουδιών σε τάφο ανακαλύφθηκαν στο Ισραήλ και χρονολογούνται πριν από σχεδόν 14.000 χρόνια. Η ανακάλυψη έγινε στο σπήλαιο Ρακεφέτ στις πλαγιές του Κάρμηλου όρους.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον αρχαιολόγο Ντάνι Ναντέλ του πανεπιστημίου της Χάιφα, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ (PNAS), σύμφωνα με το "Science", βρήκαν σαφείς ενδείξεις ότι τέσσερις άνθρωποι που πιθανότατα ανήκαν στον προϊστορικό Νατούφιο
πολιτισμό, ο οποίος ήταν εξαπλωμένος στις μεσογειακές περιοχές της Μέσης Ανατολής, είχαν ταφεί πάνω σε μια κλίνη από λουλούδια.
Η χρονολόγηση με την μέθοδο του ραδιενεργού άνθρακα έδειξε ότι οι σκελετοί ήσαν ηλικίας 11.700 έως 13.700 ετών. Οι Νατούφιοι, που ήσαν κυνηγοί-συλλέκτες και πιθανώς υπήρξαν οι πρόγονοι των πρώτων γεωργών της περιοχής, αποκτούν πλέον τον χαρακτηρισμό και των πρώτων γνωστών ανθρώπων που έθαβαν τους νεκρούς τους με λουλούδια. Οι Νατούφιοι επίσης κατασκεύαζαν έπιπλα για τους χώρους διαμονής τους, είχαν εξημερώσει το λύκο (κάνοντάς τον σκύλο) και πειραματίζονταν με την καλλιέργεια του σιταριού και του κριθαριού.
Εδώ και χρόνια, οι επιστήμονες διαφωνούν για το πότε οι άνθρωποι άρχιαν να χρησιμοποιούν λουλούδια στα ταφικά έθιμά τους. Οι Νατούφιοι είναι οι αρχαιότεροι προϊστορικοί άνθρωποι που είναι γνωστό ότι συστηματικά έθαβαν τους νεκρούς τους σε κοιμητήρια κοντά στις καλύβες τους, παρά σε διάσπαρτα απομονωμένα μέρη. Οι τάφοι τους έχουν βρεθεί να περιέχουν χάντρες, πέτρινα εργαλεία και άλλα ενθύμια που συνόδευαν το νεκρό. Σε αυτά έρχονται τώρα να προστεθούν και τα λουλούδια.
Οι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν στον τάφο του σπηλαίου Ρακεφέτ τα αποτυπώματα διαφόρων φυτών σε ένα στρώμα ξεραμένης λάσπης, πάνω στο οποίο είχαν εναποτεθεί οι νεκροί. Ορισμένα φυτά αναγνωρίστηκαν ως αρωματικά είδη που βγάζουν όμορφα άνθη και ακόμα φύονται στις γύρω πλαγιές του βουνού.
Επίσης στον τάφο βρέθηκαν σε μεγάλη αφθονία οι λεγόμενοι φυτόλιθοι, χιλιάδες μικροσκοπικά φυτικά απολιθώματα, που προέρχονται από ποικίλα μη ανθοφόρα φυτά, όπως σπαθόχορτα, θάμνους, καλάμια κ.α. Οι αρχαιολόγοι συμπέραναν ότι οι Νατούφιοι, εκτός από λουλούδια, στόλιζαν τους τάφους και με πολλά άλλα φυτά.
Το ερώτημα είναι αν τα άνθη στους τάφους είχαν για εκείνους τους προϊστορικούς ανθρώπους την ίδια συμβολική σημασία που έχουν για τους σημερινούς. Ακριβώς αυτό πιστεύει ο Ναντέλ, θεωρώντας ότι, μεταξύ άλλων, η χρήση λουλουδιών ως ταφικό έθιμο ήταν ένα μέσο για τη βελτίωση της ταυτότητας και της αλληλεγγύης μεταξύ των μελών της κοινότητας, ιδίως σε μια μεταβατική εποχή, όταν οι κυνηγοί-συλλέκτες άρχιζαν να δημιουργούν πιο μόνιμους οικισμούς, καθ' οδόν για την επινόηση της γεωργίας.
Link: Για την πρωτότυπη επιστημονική εργασία (με συνδρομή) στη διεύθυνση: http://www.pnas.org/content/early/2013/06/26/1302277110
(Με πληροφορίες από το ΑΠΕ)
ΑΠΟ http://news247.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

ΠΛΑΤΗ: ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΖΩΓΡΑΦΙΑΣ

          Μία ακόμα ωραία αφιέρωση μου έγινε από τα μικρά κορίτσια μας. Πρόκειται για τη