ΜΙΚΡΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ

ΜΙΚΡΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ
ΤΟΠΟΘΕΣΙΑ: Η Πλάτη βρίσκεται περίπου 9 χιλιόμετρα[4] προς τα βορειοανατολικά των Φιλιατρών σε υψόμετρο 294[1][5] μέτρα και απέχει 10 περίπου χιλιόμετρα από τις ακτές του Ιονίου Πελάγους. ΙΣΤΟΡΙΑ: Το χωριό που βρίσκεται κάτω από το βουνό της Μάλης έχει μακρόχρονη ιστορία. Η παλαιότερη ονομασία του χωριού ήταν Καναλουπού, ενώ ως Πλάτη αναφέρεται από το 1956.[6][7] Πάντως το χωριό συναντάται με την ονομασία Καναλουπού ή Κανελουπού ή Καναλωπού και σε προγενέστερες βιβλιογραφικές πηγές-αναφορές. Ο οικισμός αναφέρεται, σε διάφορες απογραφές των Βενετών Προνοητών της Γαληνοτάτης Δημοκρατίας της Βενετίας, οι οποίες έγιναν στο χρονικό διάστημα της τριακονταετίας (1683/84-1715), κατά την οποία οι Βενετοί κατείχαν την Πελοπόννησο. Η Καναλουπού (Canalupu), ανήκε, το 1689, στην επαρχία της Αρκαδίας (ή Αρκαδιάς, δηλαδή την περιοχή της σημερινής Κυπαρισσίας), η οποία ήταν μια από τις 4 επαρχίες, στις οποίες χωριζόταν τότε το διαμέρισμα της Μεθώνης (επαρχία Φαναριού, επαρχία Αρκαδιάς, επαρχία Ναβαρίνου και επαρχία Μεθώνης).[8] Η Καναλουπού προσαρτήθηκε στον παλαιό Δήμο Εράνης το 1835,[9] ενώ αναφέρεται, το 1853 στον β΄ τόμο των «Ελληνικών» του Ιάκωβου Ρίζου Ραγκαβή ως χωριό του Δήμου Εράνης της Επαρχίας Τριφυλίας με πληθυσμό 115 κατοίκων, με βάση την απογραφή του 1851.[10] Το 1899 μεταφέρεται από το Νομό Μεσσηνίας και υπάγεται στον Νομό Τριφυλίας,[11] για μια περίπου δεκαετία, ως το 1909, που επανέρχεται ξανά στον Νομό Μεσσηνίας,[12] ως οικισμός της Επαρχίας Τριφυλίας. Το 1912 το χωριό της Καναλουπούς αποσπάται από τον Δήμο Εράνης και εντάσσεται στην Κοινότητα Χαλαζονίου, που είχε ως έδρα το Χαλαζόνι,[13][14] ως και το 1919,[15] που η Καναλουπού αποσπάται από την κοινότητα αυτή και ορίζεται έδρα της Κοινότητας Καναλουπούς.[16] Η Καναλουπού παρέμεινε έδρα της ομώνυμης κοινότητας, από το 1919 ως το 1956, που το χωριό μετονομάζεται σε Πλάτη και η Κοινότητα σε Κοινότητα Πλάτης,[17] και συνέχισε με το νέο όνομα ως έδρα της Κοινότητας Πλάτης από το 1956 ως το 1997, όταν τότε, στα πλαίσια των αλλαγών που επήλθαν στη τοπική αυτοδιοίκηση, μέσω του σχεδίου «Καποδίστριας», υπήχθη στον κατηργημένο Δήμο Φιλιατρών,[18] ως το 2010. Από το 2011, μετά τις νέες αλλαγές του σχεδίου «Καλλικράτης» ανήκει πλέον στον νέο Δήμο Τριφυλίας.[19][4] Ο δήμος αυτός, συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης με την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Αετού, Αυλώνος, Γαργαλιάνων, Κυπαρισσίας, Φιλιατρών και την κοινότητα Τριπύλας. ΑΠΟ http://www.hellenicaworld.com/Greece/Geo/gr/PlatiMessinias.html

Κυριακή, 10 Ιανουαρίου 2016

Εργοστασιάρχης άφησε κληρονομιά 1,5 εκατ. ευρώ στους υπαλλήλους του

Μια κληρονομιά ύψους αρκετών χιλιάδων ευρώ έφερε ο... Άγιος Βασίλης στους
250 υπαλλήλους ενός εργοστασίου στο Μπόντιο Λομνάγκο, στις ιταλικές Άλπεις: ο καθένας τους έλαβε μια επιταγή με το ποσό που τους αντιστοιχούσε από το 1,5 εκατομμύριο που τους κληροδότησε ο ιδρυτής της μονάδας.
Ο Πιέρο Μάκι, ένας άνθρωπος που είχε πάθος για την τεχνολογία και το καλό κρασί, πέθανε τον Ιούνιο σε ηλικία 87 ετών. Το 1957 είχε ιδρύσει το Enoplastic, ένα εργοστάσιο που παράγει πώματα και ετικέτες για μπουκάλια κρασιού. Σήμερα, τα προϊόντα του εξάγονται σε περισσότερες από 80 χώρες.
Λίγο πριν τον θάνατό του ο Μάκι είχε κάνει μια προσθήκη στη διαθήκη του με την οποία κληροδοτούσε το ποσό του 1,5 εκατομμυρίου ευρώ στους 250 εργάτες του Μπόντιο Λομνάγκο.
"Όλα τα κανόνισε η χήρα του, η Κάρλα, η μητέρα μου. Συνόδευσε την επιταγή κάθε υπαλλήλου με μια συγκινητική επιστολή όπου τους εξέφραζε τις ευχαριστίες της" αφηγήθηκε στην Κοριέρε ντέλα Σέρα η Τζοβάνα, η κόρη του Πιέρο και νυν συνδιευθύντρια του εργοστασίου.
Οι επιταγές έφτασαν στα χέρια των εργαζομένων λίγο πριν τα Χριστούγεννα: οι νεοπροσληφθέντες στην επιχείρηση έλαβαν 2.000 ευρώ, οι παλιότεροι 10.000 ευρώ και κάποιες οικογένειες, που ο Μάκι γνώριζε ότι είχαν ανάγκη, ακόμη μεγαλύτερα ποσά.
"Πάντοτε θεωρούσαμε ότι είμαστε μια μεγάλη οικογένεια και αυτό το χριστουγεννιάτικο δώρο είναι η απόδειξη" είπαν οι εργαζόμενοι σε μια τοπική εφημερίδα του Βαρέζε.

ΑΠΟ http://www.news.gr/

Δεν υπάρχουν σχόλια:

ΠΛΑΤΗ: ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΖΩΓΡΑΦΙΑΣ

          Μία ακόμα ωραία αφιέρωση μου έγινε από τα μικρά κορίτσια μας. Πρόκειται για τη