ΜΙΚΡΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ

ΜΙΚΡΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ
ΤΟΠΟΘΕΣΙΑ: Η Πλάτη βρίσκεται περίπου 9 χιλιόμετρα[4] προς τα βορειοανατολικά των Φιλιατρών σε υψόμετρο 294[1][5] μέτρα και απέχει 10 περίπου χιλιόμετρα από τις ακτές του Ιονίου Πελάγους. ΙΣΤΟΡΙΑ: Το χωριό που βρίσκεται κάτω από το βουνό της Μάλης έχει μακρόχρονη ιστορία. Η παλαιότερη ονομασία του χωριού ήταν Καναλουπού, ενώ ως Πλάτη αναφέρεται από το 1956.[6][7] Πάντως το χωριό συναντάται με την ονομασία Καναλουπού ή Κανελουπού ή Καναλωπού και σε προγενέστερες βιβλιογραφικές πηγές-αναφορές. Ο οικισμός αναφέρεται, σε διάφορες απογραφές των Βενετών Προνοητών της Γαληνοτάτης Δημοκρατίας της Βενετίας, οι οποίες έγιναν στο χρονικό διάστημα της τριακονταετίας (1683/84-1715), κατά την οποία οι Βενετοί κατείχαν την Πελοπόννησο. Η Καναλουπού (Canalupu), ανήκε, το 1689, στην επαρχία της Αρκαδίας (ή Αρκαδιάς, δηλαδή την περιοχή της σημερινής Κυπαρισσίας), η οποία ήταν μια από τις 4 επαρχίες, στις οποίες χωριζόταν τότε το διαμέρισμα της Μεθώνης (επαρχία Φαναριού, επαρχία Αρκαδιάς, επαρχία Ναβαρίνου και επαρχία Μεθώνης).[8] Η Καναλουπού προσαρτήθηκε στον παλαιό Δήμο Εράνης το 1835,[9] ενώ αναφέρεται, το 1853 στον β΄ τόμο των «Ελληνικών» του Ιάκωβου Ρίζου Ραγκαβή ως χωριό του Δήμου Εράνης της Επαρχίας Τριφυλίας με πληθυσμό 115 κατοίκων, με βάση την απογραφή του 1851.[10] Το 1899 μεταφέρεται από το Νομό Μεσσηνίας και υπάγεται στον Νομό Τριφυλίας,[11] για μια περίπου δεκαετία, ως το 1909, που επανέρχεται ξανά στον Νομό Μεσσηνίας,[12] ως οικισμός της Επαρχίας Τριφυλίας. Το 1912 το χωριό της Καναλουπούς αποσπάται από τον Δήμο Εράνης και εντάσσεται στην Κοινότητα Χαλαζονίου, που είχε ως έδρα το Χαλαζόνι,[13][14] ως και το 1919,[15] που η Καναλουπού αποσπάται από την κοινότητα αυτή και ορίζεται έδρα της Κοινότητας Καναλουπούς.[16] Η Καναλουπού παρέμεινε έδρα της ομώνυμης κοινότητας, από το 1919 ως το 1956, που το χωριό μετονομάζεται σε Πλάτη και η Κοινότητα σε Κοινότητα Πλάτης,[17] και συνέχισε με το νέο όνομα ως έδρα της Κοινότητας Πλάτης από το 1956 ως το 1997, όταν τότε, στα πλαίσια των αλλαγών που επήλθαν στη τοπική αυτοδιοίκηση, μέσω του σχεδίου «Καποδίστριας», υπήχθη στον κατηργημένο Δήμο Φιλιατρών,[18] ως το 2010. Από το 2011, μετά τις νέες αλλαγές του σχεδίου «Καλλικράτης» ανήκει πλέον στον νέο Δήμο Τριφυλίας.[19][4] Ο δήμος αυτός, συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης με την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Αετού, Αυλώνος, Γαργαλιάνων, Κυπαρισσίας, Φιλιατρών και την κοινότητα Τριπύλας. ΑΠΟ http://www.hellenicaworld.com/Greece/Geo/gr/PlatiMessinias.html

Τρίτη, 13 Μαΐου 2014

Μια μεγάλη ιστορία υψηλού ενδιαφέροντος

http://www.eleftheriaonline.gr. Δευτέρα, 12 Μαΐου 2014 18:36 Διαβάστε το άρθρο στην ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ http://www.eleftheriaonline.gr/stiles-sxolia/kalimera-perifereia/item/37487

Η υπόθεση των τοπικών προϊόντων είναι μια μεγάλη ιστορία υψηλού ενδιαφέροντος, η οποία ποτέ δεν αντιμετωπίστηκε ως τέτοια στην πράξη.
Οταν συζητούμε φυσικά για τοπικά προϊόντα αναφερόμαστε σε εκείνα τα οποία από τη μια πλευρά είναι υψηλής ποιότητας και από την άλλη έχουν μια ορισμένη σύνδεση με την γαστρονομία της περιοχής. Το επισημαίνουμε αυτό γιατί στο έδαφος της αδιαφορίας ανθεί η εκμετάλλευση και ταυτοχρόνως η δυσφήμιση των προϊόντων του
τόπου από διάφορες πλευρές και με διάφορους τρόπους.
Αφορμή για τις σκέψεις αυτές μια καταγγελία του Συνδέσμου Τυποποιητών Ελαιολάδου και Ελαιουργείων Κρήτης, σύμφωνα με την οποία διακινείται ως "κρητικό" ελαιόλαδο προϊόν ανάμειξης με ισπανικό. Μεταξύ των άλλων στην καταγγελία αναφέρεται ότι: «Η ζημιά προέρχεται είτε από την νόθευση του κρητικού ελαιολάδου, είτε από την παραπληροφόρηση του καταναλωτικού κοινού με παραπλανητικές ενδείξεις στις ετικέτες και στα έντυπα προβολής που χρησιμοποιούν, είτε στην διάθεση αυτού, χωρίς να διασφαλίζονται οι συνθήκες υγιεινής και ασφάλειας που πρέπει να ακολουθούνται. Ο Σύνδεσμος δέχθηκε καταγγελίες των μελών μας, σχετικά με την διακίνηση νοθευμένου ελαιολάδου, το οποίο πωλείται ως κρητικό και ιδιαίτερα αυτή την περίοδο στα καταστήματα παραδοσιακών προϊόντων, όπου παρατηρήθηκε ότι δεν τηρείται η νομοθεσία που αφορά την τυποποίηση, την συσκευασία αλλά και την αναγραφή στις ετικέτες παραπλανητικών στοιχείων».
Η καταγγελία θέτει ουσιαστικά ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα, το γεγονός ότι υπάρχει ανεξέλεγκτη διάθεση προϊόντων τα οποία εμφανίζονται παραπλανητικά ως τοπικά ή είναι αμφίβολης και κακής ποιότητας. Εκ των πραγμάτων τίθεται ένα ζήτημα που αφορά όλους, κατά πόσον δηλαδή υπάρχει πραγματικός έλεγχος και αν τηρούνται οι απαραίτητες προδιαγραφές για τη φύλαξη και αποθήκευση των προϊόντων που πωλούνται. Οταν βλέπει κανένας μπουκάλια με ελαιόλαδο, δοχεία με ελιές και άλλα προϊόντα στον ήλιο θα πρέπει να αντιλαμβάνεται πόση ζημιά γίνεται στα τοπικά προϊόντα ανεξαρτήτως μάλιστα περιεχομένου. Το ακραίο αυτό φαινόμενο που δεν είναι σπάνιο, δείχνει ότι οι αρμόδιοι θα πρέπει να αναλάβουν σοβαρές πρωτοβουλίες και να θεσμοθετήσουν κανόνες για την πώληση των τοπικών προϊόντων. Να καθιερώσουν υποχρεωτικές προδιαγραφές και εγκαταστάσεις για τα καταστήματα που εμφανίζονται ως "παραδοσιακά" και σήμα πιστοποίησης σε κάθε περίπτωση. Να απαγορεύσουν την πώληση άλλων προϊόντων από τέτοια καταστήματα που μπορούν να παραπλανήσουν τον καταναλωτή. Και να ορίσουν κανόνες για γευσιγνωστικές δοκιμές για να εκλείψει το φαινόμενο εκείνων που κυνηγούν τον επισκέπτη με την… ελιά στο χέρι (ένα από τα αρκετά κωμικά φαινόμενα άγρας πελατών).
Πέραν των διαφόρων καταστημάτων αυτής της κατηγορίας, υπάρχει και η μεγάλη κατηγορία καταστημάτων εστίασης και αναψυχής στα οποία επίσης προσφέρονται τοπικά προϊόντα ή δίνεται η εντύπωση ότι προσφέρονται τέτοια. Εδώ τα πράγματα είναι φυσικά πιο περίπλοκα και τα συμφέροντα πολύ μεγαλύτερα. Θα πρέπει όμως να διασφαλιστούν τα ελάχιστα που συνίστανται κυρίως στην χρήση του ελαιολάδου και της ελιάς Καλαμών, ενδεχομένως και άλλων προϊόντων που θα μπορούσαν να υπάρχουν σε ένα "καλάθι" που μπορεί να συμφωνηθεί μεταξύ των εμπλεκομένων (φυσικά πραγματικό και όχι εικονικό σαν εκείνο που έχει εξαγγείλει εδώ και 3 χρόνια το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και έχει αναλάβει να υλοποιήσει η Περιφέρεια για την Πελοπόννησο).
Από εκεί και ύστερα υπάρχει το ζήτημα της ενσωμάτωσης τοπικών προϊόντων στις προσφερόμενες υπηρεσίες του τουριστικού τομέα (πρωινό, συνοδευτικά ποτών κ.λπ.) τα οποία είναι κρίσιμης σημασίας για τη γνωριμία των επισκεπτών με την τοπική παράδοση και υψηλής διατροφικής αξίας τροφές. Ολα αυτά σημαίνει ότι κάποιοι θα πάρουν στα σοβαρά την υπόθεση αδιαφορώντας για το πολιτικό κόστος των παρεμβάσεων. Είναι το στοίχημα και για τους δήμους αλλά και για τις επαγγελματικές οργανώσεις, κανένας δεν μπορεί να παριστάνει τον ανήξερο!

Ηλίας Μπιτσάνης


Διαβάστε το άρθρο στην ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ http://www.eleftheriaonline.gr/stiles-sxolia/kalimera-perifereia/item/37487

Δεν υπάρχουν σχόλια:

ΠΛΑΤΗ: ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΖΩΓΡΑΦΙΑΣ

          Μία ακόμα ωραία αφιέρωση μου έγινε από τα μικρά κορίτσια μας. Πρόκειται για τη