ΜΙΚΡΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ

ΜΙΚΡΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ
ΤΟΠΟΘΕΣΙΑ: Η Πλάτη βρίσκεται περίπου 9 χιλιόμετρα[4] προς τα βορειοανατολικά των Φιλιατρών σε υψόμετρο 294[1][5] μέτρα και απέχει 10 περίπου χιλιόμετρα από τις ακτές του Ιονίου Πελάγους. ΙΣΤΟΡΙΑ: Το χωριό που βρίσκεται κάτω από το βουνό της Μάλης έχει μακρόχρονη ιστορία. Η παλαιότερη ονομασία του χωριού ήταν Καναλουπού, ενώ ως Πλάτη αναφέρεται από το 1956.[6][7] Πάντως το χωριό συναντάται με την ονομασία Καναλουπού ή Κανελουπού ή Καναλωπού και σε προγενέστερες βιβλιογραφικές πηγές-αναφορές. Ο οικισμός αναφέρεται, σε διάφορες απογραφές των Βενετών Προνοητών της Γαληνοτάτης Δημοκρατίας της Βενετίας, οι οποίες έγιναν στο χρονικό διάστημα της τριακονταετίας (1683/84-1715), κατά την οποία οι Βενετοί κατείχαν την Πελοπόννησο. Η Καναλουπού (Canalupu), ανήκε, το 1689, στην επαρχία της Αρκαδίας (ή Αρκαδιάς, δηλαδή την περιοχή της σημερινής Κυπαρισσίας), η οποία ήταν μια από τις 4 επαρχίες, στις οποίες χωριζόταν τότε το διαμέρισμα της Μεθώνης (επαρχία Φαναριού, επαρχία Αρκαδιάς, επαρχία Ναβαρίνου και επαρχία Μεθώνης).[8] Η Καναλουπού προσαρτήθηκε στον παλαιό Δήμο Εράνης το 1835,[9] ενώ αναφέρεται, το 1853 στον β΄ τόμο των «Ελληνικών» του Ιάκωβου Ρίζου Ραγκαβή ως χωριό του Δήμου Εράνης της Επαρχίας Τριφυλίας με πληθυσμό 115 κατοίκων, με βάση την απογραφή του 1851.[10] Το 1899 μεταφέρεται από το Νομό Μεσσηνίας και υπάγεται στον Νομό Τριφυλίας,[11] για μια περίπου δεκαετία, ως το 1909, που επανέρχεται ξανά στον Νομό Μεσσηνίας,[12] ως οικισμός της Επαρχίας Τριφυλίας. Το 1912 το χωριό της Καναλουπούς αποσπάται από τον Δήμο Εράνης και εντάσσεται στην Κοινότητα Χαλαζονίου, που είχε ως έδρα το Χαλαζόνι,[13][14] ως και το 1919,[15] που η Καναλουπού αποσπάται από την κοινότητα αυτή και ορίζεται έδρα της Κοινότητας Καναλουπούς.[16] Η Καναλουπού παρέμεινε έδρα της ομώνυμης κοινότητας, από το 1919 ως το 1956, που το χωριό μετονομάζεται σε Πλάτη και η Κοινότητα σε Κοινότητα Πλάτης,[17] και συνέχισε με το νέο όνομα ως έδρα της Κοινότητας Πλάτης από το 1956 ως το 1997, όταν τότε, στα πλαίσια των αλλαγών που επήλθαν στη τοπική αυτοδιοίκηση, μέσω του σχεδίου «Καποδίστριας», υπήχθη στον κατηργημένο Δήμο Φιλιατρών,[18] ως το 2010. Από το 2011, μετά τις νέες αλλαγές του σχεδίου «Καλλικράτης» ανήκει πλέον στον νέο Δήμο Τριφυλίας.[19][4] Ο δήμος αυτός, συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης με την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Αετού, Αυλώνος, Γαργαλιάνων, Κυπαρισσίας, Φιλιατρών και την κοινότητα Τριπύλας. ΑΠΟ http://www.hellenicaworld.com/Greece/Geo/gr/PlatiMessinias.html

Παρασκευή, 3 Φεβρουαρίου 2012

Ελληνική υπογραφή σε ένα από τα κορυφαία επιστημονικά επιτεύγματα του 2011


 
Αθήνα
H ανάπτυξη νέων ζεολιθικών μεμβρανών, υλικών που χρησιμοποιούνται σε μια τεράστια γκάμα εφαρμογών, από την πυρηνική βιομηχανία μέχρι τα απορρυπαντικά, χάρισε στον χημικό μηχανικό Μιχαήλ Τσαπατσή την αναγνώριση για ένα από τα σημαντικότερα ερευνητικά επιτεύγματα της χρονιάς που τέλειωσε.

Η έρευνα της ομάδας του Δρ Τσαπατσή στο Πανεπιστήμιο της Μινεσότα ήταν μία από τις δέκα σημαντικότερες του 2011 σύμφωνα με την κατάταξη που εκδίδει στα τέλη κάθε έτους το κορυφαίο περιοδικό Science.

Οι φυσικοί ζεόλιθοι είναι πορώδη ορυκτά που χρησιμοποιούνται σε μια πληθώρα εφαρμογών, χάρη στην ικανότητά τους να απορροφούν στους πόρους τους κατιόντα -π.χ. νατρίου, καλίου και ασβεστίου. Τα θετικά αυτά ιόντα απορροφώνται μεν από τους πόρους, δεν συγκρατούνται όμως σε αυτή τη θέση με ισχυρές δυνάμεις, και μπορούν έτσι να αντικατασταθούν από άλλα ιόντα σε ένα υδατικό διάλυμα.

Αυτό επιτρέπει στους ζεόλιθους να λειτουργούν ως καταλύτες χημικών αντιδράσεων, να απομακρύνουν τα άλατα από το σκληρό νερό, να διαχωρίζουν μόρια ανάλογα με το μέγεθός τους, ή ακόμα και να απομονώνουν οξυγόνο για ιατρική χρήση. Χρησιμοποιούνται ευρέως ως αποσκληρυντικά στα οικιακά απορρυπαντικά καθώς και για την απορρόφηση των οσμών στην άμμο για γάτες.

Τεχνητοί ζεόλιθοι, στους οποίους το μέγεθος και οι ιδιότητες των πόρων ρυθμίζονται ώστε να ταιριάζουν με τις ανάγκες νέων εφαρμογών, είχαν δημιουργηθεί και στο παρελθόν. Όμως η ομάδα του Δρ Τσαπατσή, στο τμήμα Χημικής Μηχανικής και Επιστήμης Υλικών στο Πανεπιστήμιο της Μινεσότα, προχώρησε τους τεχνητούς ζεόλιθους ένα βήμα παραπέρα.

Ο Έλληνας καθηγητής ανέπτυξε πορώδεις μεμβράνες, με πάχος της τάξης των 200 μόλις νανομέτρων (δισεκατομμυριοστών του μέτρου), οι οποίες λειτουργούν ως ζεόλιθοι με πλήθος νέων υποψήφιων εφαρμογών.

Τα ζεολιθικά φύλλα του Τσαπατσή δημιουργήθηκαν με μια ποικιλία τεχνικών, όπως η απολέπιση, η εναπόθεση σε φυσικά υποστρώματα και η δευτεροταγής ανάπτυξη.

Η ανάπτυξη λεπτότερων ζεολιθικών μεμβρανών κατά παραγγελία «ανοίγει νέους ορίζοντες στη χημική βιομηχανία για αποτελεσματικότερες και ταχύτερες διεργασίες, με χαμηλότερο κόστος, ενεργειακή οικονομία και μειωμένες περιβαλλοντικές επιπτώσεις» αναφέρει σε ανακοίνωσή του το ερευνητικό κέντρο «Δημόκριτος».

Ο καθηγητής Τσαπατσής συνεργάζεται εδώ και μια πενταετία με τον «Δημόκριτο» για την έρευνα στις ζεολιθικές μεμβράνες με τη συμμετοχή του Δρ Γεωργίου Καρανικολού, επιστημονικού συνεργάτη «Μαρί Κιουρί» στο Ινστιτούτο Φυσικοχημείας.

Ο Δρ Τσαπατσής γεννήθηκε το 1965 στην Αθήνα και σπούδασε Χημική Μηχανική στο Πανεπιστήμιο της Πάτρας. Ολοκλήρωσε τη διδακτορική διατριβή του το 1991 στο γνωστό Caltech (Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Καλιφόρνια). Είναι καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Μινεσότα από το 2003.

Μεταξύ των τιμητικών διακρίσεων που έχει λάβει είναι το Βραβείο Στρατής Σωτήρχος που του απένειμε το 2005 το Ίδρυμα Τεχνολογίας και Έρευνας.
Newsroom ΔΟΛ
ΑΠΟ http://news.in.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Ελεύθερη είσοδος την ερχόμενη Τρίτη στο Μουσείο Ακρόπολης

NEWSROOM IEFIMERIDA.GR 15/05/2021  09:14 Το Μουσείο Ακρόπολης συμμετέχει στον ψηφιακό εορτασμό της Διεθνούς Ημέρας Μουσείων που διοργανώνετα...