ΜΙΚΡΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ

ΜΙΚΡΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ
ΤΟΠΟΘΕΣΙΑ: Η Πλάτη βρίσκεται περίπου 9 χιλιόμετρα[4] προς τα βορειοανατολικά των Φιλιατρών σε υψόμετρο 294[1][5] μέτρα και απέχει 10 περίπου χιλιόμετρα από τις ακτές του Ιονίου Πελάγους. ΙΣΤΟΡΙΑ: Το χωριό που βρίσκεται κάτω από το βουνό της Μάλης έχει μακρόχρονη ιστορία. Η παλαιότερη ονομασία του χωριού ήταν Καναλουπού, ενώ ως Πλάτη αναφέρεται από το 1956.[6][7] Πάντως το χωριό συναντάται με την ονομασία Καναλουπού ή Κανελουπού ή Καναλωπού και σε προγενέστερες βιβλιογραφικές πηγές-αναφορές. Ο οικισμός αναφέρεται, σε διάφορες απογραφές των Βενετών Προνοητών της Γαληνοτάτης Δημοκρατίας της Βενετίας, οι οποίες έγιναν στο χρονικό διάστημα της τριακονταετίας (1683/84-1715), κατά την οποία οι Βενετοί κατείχαν την Πελοπόννησο. Η Καναλουπού (Canalupu), ανήκε, το 1689, στην επαρχία της Αρκαδίας (ή Αρκαδιάς, δηλαδή την περιοχή της σημερινής Κυπαρισσίας), η οποία ήταν μια από τις 4 επαρχίες, στις οποίες χωριζόταν τότε το διαμέρισμα της Μεθώνης (επαρχία Φαναριού, επαρχία Αρκαδιάς, επαρχία Ναβαρίνου και επαρχία Μεθώνης).[8] Η Καναλουπού προσαρτήθηκε στον παλαιό Δήμο Εράνης το 1835,[9] ενώ αναφέρεται, το 1853 στον β΄ τόμο των «Ελληνικών» του Ιάκωβου Ρίζου Ραγκαβή ως χωριό του Δήμου Εράνης της Επαρχίας Τριφυλίας με πληθυσμό 115 κατοίκων, με βάση την απογραφή του 1851.[10] Το 1899 μεταφέρεται από το Νομό Μεσσηνίας και υπάγεται στον Νομό Τριφυλίας,[11] για μια περίπου δεκαετία, ως το 1909, που επανέρχεται ξανά στον Νομό Μεσσηνίας,[12] ως οικισμός της Επαρχίας Τριφυλίας. Το 1912 το χωριό της Καναλουπούς αποσπάται από τον Δήμο Εράνης και εντάσσεται στην Κοινότητα Χαλαζονίου, που είχε ως έδρα το Χαλαζόνι,[13][14] ως και το 1919,[15] που η Καναλουπού αποσπάται από την κοινότητα αυτή και ορίζεται έδρα της Κοινότητας Καναλουπούς.[16] Η Καναλουπού παρέμεινε έδρα της ομώνυμης κοινότητας, από το 1919 ως το 1956, που το χωριό μετονομάζεται σε Πλάτη και η Κοινότητα σε Κοινότητα Πλάτης,[17] και συνέχισε με το νέο όνομα ως έδρα της Κοινότητας Πλάτης από το 1956 ως το 1997, όταν τότε, στα πλαίσια των αλλαγών που επήλθαν στη τοπική αυτοδιοίκηση, μέσω του σχεδίου «Καποδίστριας», υπήχθη στον κατηργημένο Δήμο Φιλιατρών,[18] ως το 2010. Από το 2011, μετά τις νέες αλλαγές του σχεδίου «Καλλικράτης» ανήκει πλέον στον νέο Δήμο Τριφυλίας.[19][4] Ο δήμος αυτός, συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης με την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Αετού, Αυλώνος, Γαργαλιάνων, Κυπαρισσίας, Φιλιατρών και την κοινότητα Τριπύλας. ΑΠΟ http://www.hellenicaworld.com/Greece/Geo/gr/PlatiMessinias.html

Σάββατο, 27 Απριλίου 2013

Τα φάρμακα της άγριας φύσης

Μοιάζει με αποκύημα φαντασίας βγαλμένο από το... μάθημα μαγικών φίλτρων του Σέβερους Σνέιπ _ του μοχθηρού δασκάλου του Χάρι Πότερ στα μπεστ σέλερ βιβλία της Τζέιν Ρόουλινγκ: ζώα με μυστηριώδη «συστατικά», ικανά να θεραπεύουν τις αρρώστιες των ανθρώπων. Όμως δεν είναι.

Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας «Ντέιλι Μέιλ», ερευνητικά εργαστήρια ανά τον πλανήτη διεξάγουν μελέτες για πλήθος ασθενειών, χρησιμοποιώντας έλαια, βλέννα και δηλητήρια ζώων.


* Ελαιο εμού (είδος στρουθακαμήλου του Αμαζονίου) . Το έλαιό τους δοκιμάζεται για την καταπολέμηση του πόνου στις αρθρώσεις, καθώς και για τους μώλωπες και τις εκδορές. Πρόσφατη μελέτη από το Πανεπιστήμιο της Βικτώριας, στη Μελβούρνη, έδειξε πως το έλαιο _ είτε αλείφεται τοπικά είτε λαμβάνεται με τη μορφή συμπληρώματος από το στόμα _ καταπραΰνει τον πόνο σε πάσχοντες από οστεοαρθρίτιδα στα χέρια.

* Κολλαγόνο βοοειδών. Δοκιμάζεται σε όσουσ πασχουν από ρευματοειδή αρθρίτιδα. Πρόσφατη μελέτη που έγινε στην Αργεντινή έδειξε ότι η λήψη συμπληρώματος κολλαγόνου βοοειδών μπορεί να συμβάλει στη μείωση των επιπέδων δύο ουσιών στο αίμα (του ρευματοειδούς παράγοντα και του παράγοντα νεκρώσεως των όγκων) που προκαλούν βλάβες στις αρθρώσεις. Ομως πολλοί ειδικοί, όπως ο ρευματολόγος δρ Αντριου Μπαμίλ από το Νοσοκομείο Queen Mary's στο Λονδίνο, αμφιβάλλουν κατά πόσον το κολλαγόνο που λαμβάνεται από το στόμα μπορεί να φτάσει έως τις προσβεβλημένες αρθρώσεις, διότι διασπάται στο έντερο και μπορεί να μην απορροφηθεί καν από τον οργανισμό.

* Βλέννα σαλιγκαριών. Η βλέννα που αφήνουν τα σαλιγκάρια καθώς κινούνται δοκιμάζεται για την επούλωση των πληγών, τα κατάγματα των οστών και τον πόνο. Προσείλκυσε το ενδιαφέρον των επιστημόνων όταν χιλιανοί αγρότες παρατήρησαν πως την εποχή που μάζευαν σαλιγκάρια τα χέρια τους ήταν εξαιρετικά απαλά και οι μικρές πληγές έκλειναν ασυνήθιστα γρήγορα.

Στην «Επιθεώρηση της Διεθνούς Εταιρείας Δερματολογικής Φαρμακολογίας» (ISSPJ) δημοσιεύθηκε μελέτη που έδειξε πως η βλέννα αυτή όντως έχει αναγεννητικές ιδιότητες, καθώς περιέχει ουσίες όπως η αλλαντοΐνη, το κολλαγόνο και η ελαστίνη που χρησιμοποιούν τα σαλιγκάρια για να επιδιορθώνουν το κέλυφός τους όταν υφίσταται βλάβες.

Επιπλέον, μελέτη με ένα είδος γιγαντιαίου σαλιγκαριού της Αφρικής, την οποία πραγματοποίησαν επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο Heriot-Watt, έδειξε πως η βλέννα τους περιέχει και κρυστάλλους ασβεστίτη _ ενός συνηθισμένου ιχνοστοιχείου που σκληραίνει πολύ γρήγορα και ελπίζεται ότι θα μπορέσει να χρησιμοποιηθεί στην ιατρική ως ένα είδος «τσιμέντου» για τα κατάγματα των οστών.

Άλλη μελέτη, τέλος, από το ερευνητικό ίδρυμα Health Innovations στη Μελβούρνη έδειξε ότι τα δηλητηριώδη θαλάσσια σαλιγκάρια των ακτών της Αυστραλίας περιέχουν φυσικές αναισθητικές ουσίες, τις οποίες χρησιμοποιούν για να ακινητοποιούν τα θύματά τους (γίνονται έρευνες για να απομονωθούν αυτές οι ουσίες).

* Δηλητήριο μέλισσας. Δοκιμάζεται για την αντιμετώπιση των αλλεργιών και του καρκίνου. Το δηλητήριο της μέλισσας (αλλά και της σφήκας) χορηγείται στο πλαίσιο ανοσοθεραπείας, κατά την οποία ο ασθενής εκτίθεται (υπό ιατρική παρακολούθηση) σε μικροσκοπικές ποσότητες από το δηλητήριο, ώστε σταδιακά να απευαισθητοποιηθεί ο οργανισμός του και να πάψει να προκαλείται σοβαρή αλλεργική αντίδραση έπειτα από ένα τσίμπημα. Το δηλητήριο των εντόμων δοκιμάζεται επίσης για την αντιμετώπιση της αλλεργικής ρινίτιδας.

Επιπλέον, σε μελέτη που έγινε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της Ουάσιγκτον, στο Σεντ Λούις, χρησιμοποιήθηκε μελιττίνη για να καταστραφούν καρκινικά κύτταρα στο εργαστήριο. Η μελιττίνη είναι η δηλητηριώδης χημική ουσία που απελευθερώνεται όταν μας τσιμπάει μια μέλισσα και στη μελέτη ενώθηκε με μικροσκοπικά μόρια (νανομόρια) για να φτάσει ώς τα καρκινικά κύτταρα και να τα καταστρέψει.

* Κέρατα ελαφιού. Οι κοντές, πυκνές τρίχες που τα επιστρώνουν και έχουν υφή βελούδου δοκιμάζονται για τη φλεγμονή των αρθρώσεων. Επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο της Αλμπέρτας, στον Καναδά, ανακάλυψαν πως περιέχουν ουσίες (γλυκοζαμινογλυκάνες, ασβέστιο, ωμέγα-3 και ωμέγα-6 λιπαρά οξέα) που μπορεί να ελαττώσουν τη φλεγμονή και έτσι να καταπραΰνουν τον πόνο σε πάσχοντες από αρθρίτιδα. Το τρίχωμα αυτό αφαιρείται υπό αναισθησία, δίχως να σκοτωθούν τα ζώα.

* Δηλητήριο ταραντούλας. Δοκιμάζεται ως παυσίπονο στη μυϊκή δυστροφία και για τις καρδιακές αρρυθμίες. Βιοφυσικοί από το Πανεπιστήμιο του Μπάφαλο ανακάλυψαν ότι μία πρωτεΐνη στο δηλητήριο της ταραντούλας υπόσχεται πολλά ως αναλγητικό για τη μυϊκή δυστροφία _ μια ανίατη νόσο που προκαλεί αδυναμία και εκφύλιση των μυών.

Η πρωτεΐνη λέγεται GsMTx4 και δρα σταματώντας τον νευρικό πόνο. Η ίδια πρωτεΐνη μπορεί να μετριάσει τη συχνότητα και τη διάρκεια του ινιδισμού των κόλπων _ μια συχνή μορφή καρδιακής αρρυθμίας που προκαλεί «φτερουγίσματα» της καρδιάς και μπορεί να οδηγήσει σε θρομβώσεις, εμφράγματα και εγκεφαλικά.

* Σάλιο μεταξοσκώληκα. Δοκιμάζεται για τη ρευματοειδή αρθρίτιδα, καθώς και για τον μετεγχειρητικό πόνο και τη διόγκωση. Το σάλιο περιέχει ένα ένζυμο (λέγεται σερραπεπτάση) με ισχυρές αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες.

Επιστήμονες από το Πολιτειακό Νοσοκομείο του Ουλμ, στη Γερμανία, μελέτησαν τη δράση της σερραπεπτάσης στον μετεγχειρητικό πόνο και τη διόγκωση, διαπιστώνοντας πως οι ασθενείς που την έλαβαν παρουσίασαν μείωση κατά 50% στη διόγκωση τις τρεις πρώτες μέρες από τις εγχειρήσεις τους
.

Πηγή:tanea.gr
 ΑΠΟ http://www.real.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

ΠΛΑΤΗ: (ΕΘΕΛΟΝΤΙΣΜΟΣ ΚΑΝΑΛΟΥΠΟΥΣ. ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΗΚΕ Η ΜΑΝΤΡΑ (ΦΩΤΟ)

Ολοκληρώθηκε εχθές η μάντρα κ η τοποθέτηση του προστατευτικού σύρματος στον προαύλιο χώρο του παιδότοπου μας.